Οι παραδοσιακές χρήσεις και όσα αξίζει να γνωρίζουμε
Τη συναντάμε σε κήπους, χωράφια και άκρες δρόμων και τις περισσότερες φορές προσπαθούμε απλώς να την ξεφορτωθούμε. Η αγριάδα, όμως, δεν είναι μόνο ένα επίμονο αγριόχορτο. Είναι ένα πολυετές φυτό με μακρά ιστορία στην παραδοσιακή βοτανοθεραπεία.
Η αγριάδα (Cynodon dactylon) ανήκει στην οικογένεια των αγρωστωδών και εξαπλώνεται πολύ εύκολα χάρη στα ριζώματα και τους βλαστούς της. Ακριβώς αυτή η ικανότητά της να αναπτύσσεται γρήγορα είναι που την κάνει ανεπιθύμητη στους κήπους, αλλά ταυτόχρονα ιδιαίτερα αναγνωρίσιμη.
Η αγριάδα ως βότανο με μακρά παράδοση
Η αγριάδα έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια σε διαφορετικές παραδόσεις βοτανοθεραπείας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το ρίζωμά της, ενώ στη διεθνή βιβλιογραφία συναντάμε αναφορές για διάφορες παραδοσιακές χρήσεις ολόκληρου του φυτού.
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλες οι ιδιότητες που της αποδίδονται παραδοσιακά έχουν αποδειχθεί επιστημονικά στον άνθρωπο. Η σύγχρονη έρευνα έχει εξετάσει ορισμένα από τα συστατικά και τις πιθανές βιολογικές δράσεις της, όμως μεγάλο μέρος των διαθέσιμων στοιχείων προέρχεται από εργαστηριακές μελέτες ή έρευνες σε ζώα.
Η αγριάδα και το ουροποιητικό
Μία από τις περισσότερο γνωστές παραδοσιακές χρήσεις της αγριάδας αφορά το ουροποιητικό σύστημα. Στη βοτανοθεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί ως διουρητικό και συναντάται σε παραδοσιακές αναφορές για ενοχλήσεις του ουροποιητικού.
Χρειάζεται, ωστόσο, να θυμόμαστε ότι ένα βότανο δεν αντικαθιστά την ιατρική διάγνωση ή θεραπεία. Συμπτώματα όπως πόνος, κάψιμο κατά την ούρηση ή αίμα στα ούρα χρειάζονται αξιολόγηση από γιατρό και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται μόνο με κάποιο αφέψημα.
Τι περιέχει η αγριάδα;
Η αγριάδα έχει αποτελέσει αντικείμενο φυτοχημικών μελετών και έχουν αναφερθεί σε αυτή διάφορες φυτικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων φλαβονοειδή, γλυκοσίδες και άλλα φυτοχημικά συστατικά.
Οι ενώσεις αυτές είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους το φυτό εξακολουθεί να προσελκύει το ενδιαφέρον των ερευνητών. Αυτό όμως απέχει από το να θεωρήσουμε την αγριάδα «φάρμακο» για συγκεκριμένες παθήσεις.
Πώς χρησιμοποιείται παραδοσιακά;
Στην παραδοσιακή χρήση συναντάμε κυρίως παρασκευάσματα από το φυτό ή το ρίζωμά του, όπως αφεψήματα και εκχυλίσματα.
Εδώ χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Το γεγονός ότι ένα φυτό είναι φυσικό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι είναι κατάλληλο για όλους ή ότι μπορεί να καταναλώνεται σε οποιαδήποτε ποσότητα.
Ειδικά όσοι λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή, έχουν κάποια χρόνια πάθηση, είναι έγκυες ή θηλάζουν θα πρέπει να συμβουλεύονται γιατρό ή φαρμακοποιό πριν χρησιμοποιήσουν ένα βότανο για θεραπευτικό σκοπό.
Από «ενοχλητικό ζιζάνιο» σε βότανο με ιστορία
Ίσως τελικά η αγριάδα να είναι ένα καλό παράδειγμα του πόσα φυτά υπάρχουν γύρω μας χωρίς να γνωρίζουμε την ιστορία τους.
Για τον κηπουρό μπορεί να παραμένει ένα από τα πιο επίμονα αγριόχορτα. Για την παραδοσιακή βοτανοθεραπεία, όμως, είναι ένα φυτό με μακρά ιστορία χρήσης που εξακολουθεί να μελετάται.
Και ίσως αυτή να είναι η πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της: ένα τόσο συνηθισμένο φυτό μπορεί να κρύβει πολύ περισσότερη ιστορία από όση φανταζόμαστε.
Σημείωση: Το άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αποτελεί ιατρική συμβουλή. Η χρήση βοτάνων για την αντιμετώπιση συμπτωμάτων ή παθήσεων πρέπει να συζητείται με επαγγελματία υγείας.
Πηγή φωτογραφίας: Wikimedia Commons – Cynodon dactylon, CC BY-SA 3.0
