Συνέντευξη στους New York Times
Η Σαρλίζ Θερόν σχολίασε τις δηλώσεις του Τιμοτέ Σαλαμέ για το μπαλέτο και την όπερα, σε συνέντευξη που παραχώρησε στους New York Times
Η Σαρλίζ Θερόν παραχώρησε μια αρκετά προσωπική συνέντευξη στους New York Times, από αυτές που δεν χορταίνεις να διαβάζεις. Η ηθοποιός μίλησε για τα παιδικά της χρόνια στη Νότια Αφρική, εξηγώντας το πώς από μικρή έγινε ένα ανεξάρτητο παιδί, τον αλκοολικό πατέρα της, που της προκαλούσε τρόμο καθημερινά, αλλά και το πώς η μητέρα της τον δολοφόνησε ένα βράδυ ενώ βρισκόταν σε αυτοάμυνα.
Όπως γράφει η δημοσιογράφος Lulu Garcia-Navarro, το αρχικό πλάνο αυτής της συνέντευξης ήταν η Σαρλίζ Θερόν να μιλήσει για την σπουδαία πορεία της στην υποκριτική, η οποία ξεκίνησε όταν μετακόμισε μόνη της στη Νέα Υόρκη για να γίνει μπαλαρίνα, αντ’αυτού η συζήτηση γρήγορα πήρε αποκαλυπτική τροπή.
Η ηθοποιός μίλησε και για την νέα της ταινία, εξηγώντας πως οι μεγαλύτερες ψυχικές προκλήσεις για να συμμετέχεις σε ταινίες όπως αυτή, είναι ο χορός. Η Σαρλίζ Θερόν είπε χαρακτηριστικά: «Ο χορός είναι πιθανότατα ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει ποτέ. Οι χορευτές είναι υπερήρωες. Το τι περνούν τα σώματά τους, μέσα σε απόλυτη σιωπή».
Η δημοσιογράφος άδραξε την ευκαιρία και ανέφερε τον Τιμοτέ Σαλαμέ με την Σαρλίζ Θερόν να συνεχίζει: «Ελπίζω να τον συναντήσω κάποια μέρα. Ήταν απερίσκεπτο το σχόλιο του για δύο μορφές τέχνης που πρέπει να στηρίζουμε συνεχώς, γιατί ναι, περνούν δύσκολα. Σε 10 χρόνια όμως η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορεί να κάνει τη δουλειά του Τιμοτέ, όμως δεν θα μπορέσει να αντικαταστήσει έναν άνθρωπο πάνω στη σκηνή που χορεύει ζωντανά».
Υπενθυμίζεται πως ο Τιμοτέ Σαλαμέ, σε ζωντανή συνομιλία του με τον ηθοποιό Μάθιου ΜακΚόναχι για το περιοδικό Variety, δήλωσε πως δεν θα ήθελε να εργάζεται σε έναν χώρο όπως το μπαλέτο ή η όπερα, «όπου λένε συνεχώς “κρατήστε αυτό το πράγμα ζωντανό”, ακόμα κι αν κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για αυτό».
Το συγκεκριμένο απόσπασμα άρχισε να κυκλοφορεί ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από καλλιτέχνες και οργανισμούς του χώρου της όπερας και του μπαλέτου. Μεταξύ αυτών ήταν και το Βασιλικό Μπαλέτο και η Όπερα του Ηνωμένου Βασιλείου, ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς τεχνών στον κόσμο.
Το βράδυ που η μητέρα της Σαρλίζ Θερόν δολοφόνησε τον πατέρα της
Η Σαρλίζ Θερόν έχει μιλήσει αρκετές φορές για τα όσα έζησε σε μικρή ηλικία εκείνη και η μητέρα της από τον αλκοολικό πατέρα της. Δεν υπέστη ποτέ σωματική κακοποίηση, ωστόσο η ηθοποιός θυμάται πως ένιωθε φόβο κάθε μέρα από τα όσα έκανε εκείνος.
Το βράδυ που η μητέρα της τράβηξε τη σκανδάλη, η Σαρλίζ Θερόν και εκείνη επέστρεφαν από ταινία. «Ο πατέρας μου είχε πάρει το κλειδί της μπροστινής ατσάλινης πόρτας. Κάθε δωμάτιο στο σπίτι μας είχε ατσάλινη πόρτα. Δηλαδή, ακόμα κι αν έμπαινες από την είσοδο, η κουζίνα είχε άλλη ατσάλινη πόρτα που έπρεπε να ξεκλειδώσεις -τόση ήταν η βία μέσα στην οποία ζούσαμε. Η χώρα μας βρισκόταν στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου. Η μητέρα μου δεν μπορούσε να ανοίξει την πρώτη πόρτα. Πάντα ξέραμε πού ήταν ο πατέρας μου: ο αδελφός του έμενε λίγα τετράγωνα πιο πέρα, και αν δεν ήταν στο σπίτι, ήταν εκεί και έπινε. Τίποτα ασυνήθιστο. Πήγαμε εκεί, ήταν αρκετά μεθυσμένοι, κι εγώ ήθελα απελπισμένα να πάω στην τουαλέτα. Έτσι έτρεξα μέσα στο σπίτι χωρίς να σταματήσω, και εκείνος το εξέλαβε ως αγένεια, επειδή δεν χαιρέτησα πρώτα όλους τους παρευρισκόμενους.
Στη Νότια Αφρική αυτό είναι μεγάλο θέμα, ο σεβασμός δηλαδή προς τους μεγαλύτερους. Ήταν ήδη σε κακή κατάσταση και ξέφυγε τελείως: «Γιατί δεν σταμάτησες; Ποια νομίζεις ότι είσαι;».
Φύγαμε, αλλά φαινόταν πως κάτι είχε αλλάξει. Όταν επιστρέψαμε σπίτι, κάθισα με τη μητέρα μου και της είπα: «Νομίζω ότι έχεις δίκιο. Πρέπει να χωρίσεις από αυτόν». Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα έβγαιναν αυτά τα λόγια από το στόμα μου. Φεύγοντας από εκείνο το σπίτι, ήξερα πως κάτι ήταν διαφορετικό. Το ήξερε κι εκείνη. Ήξερα ότι ήταν θυμωμένος μαζί μου. Της είπα: «Όταν τελικά αποφασίσει να έρθει σπίτι, πες του ότι κοιμάμαι».
Πήγα στο δωμάτιό μου, έσβησα τα φώτα και φοβόμουν. Το παράθυρό μου έβλεπε στο δρόμο, και μπορούσα να καταλάβω το επίπεδο του θυμού ή της έντασής του από τον τρόπο που οδηγούσε. Ο τρόπος που μπήκε εκείνο το βράδυ στο σπίτι, δεν μπορώ να σου τον περιγράψω. Απλώς ήξερα ότι κάτι κακό θα συμβεί.
Για να φτάσω στο σημείο: τελικά εισέβαλε στο σπίτι. Πυροβόλησε μέσα από τις ατσάλινες πόρτες για να μπει, κάνοντας ξεκάθαρο ότι σκόπευε να μας σκοτώσει. Μαζί του ήταν και ο αδελφός του. Καταλάβαμε ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή, κι έτσι, μόλις έσπασε την πρώτη πόρτα, η μητέρα μου έτρεξε στο χρηματοκιβώτιο για να πάρει το όπλο της. Ήρθε στο δωμάτιό μου. Κρατούσαμε την πόρτα με τα σώματά μας, γιατί δεν είχε κλειδαριά. Εκείνος έκανε μερικά βήματα πίσω και άρχισε να πυροβολεί μέσα από την πόρτα. Και το πιο απίστευτο: ούτε μία σφαίρα δεν μας πέτυχε. Είναι πραγματικά αδιανόητο αν το σκεφτείς. Αλλά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο: «Θα σας σκοτώσω απόψε».
Πήγε προς το χρηματοκιβώτιο για να πάρει κι άλλα όπλα, με τον αδελφό του να τον ενθαρρύνει. Εκείνη τη στιγμή, η μητέρα μου άνοιξε την πόρτα ενώ ο αδελφός του στεκόταν ακόμη εκεί. Εκείνος άρχισε να τρέχει στον διάδρομο, και η μητέρα μου πυροβόλησε μία φορά -η σφαίρα εξοστρακίστηκε πολλές φορές και τον τραυμάτισε στο χέρι. Είναι από εκείνα τα πράγματα που δεν εξηγούνται. Έπειτα ακολούθησε τον πατέρα μου, που ήδη προσπαθούσε να ανοίξει το χρηματοκιβώτιο για να πάρει περισσότερα όπλα, και τον πυροβόλησε.
Δυστυχώς, αυτή δεν είναι μια μεμονωμένη ιστορία. Τέτοιες καταστάσεις συμβαίνουν σε πολλά σπίτια. Οι γυναίκες συχνά αντιμετωπίζονται πολύ άδικα, ακόμη και σήμερα. Κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Και δεν νομίζω ότι κάποιος πήρε ποτέ στα σοβαρά τη μητέρα μου».
Πηγή:https://jenny.gr
